Þi trikas kaj rigardas la fajron de la kameno.
La horloøo kantetas: "Tik tak, tik, tak"
"Jen la sepa horo. Mi devas konduki mian bovinon al la herbejo."
La æielo estas bela, hela, kaj multkolora: bruna,
blua, flava, ruøa, verda....
La æielo estas tiel bela... ke
la infanoj þatus øin desegni.
Sinjorino Koriu kantas kaj
diras al la bovino: "Bone. Vi estos trankvila tie. Mi baldaù
revenos."
Kaj sinjorino Koriu rehejmeniras.
Þi sidiøas apud la kameno, kaj trikas,
trikas... trikas.
"Je la dek-unua kaj duono, mi reiros al la insulo
seræi mian bovinon."
Þi trikas, trikas, trikas...
Subite: "Tok tok tok.
- Kiu frapas æe la pordo? Kiu
estas tie?
- Mi.
- Kiu mi?
- Mi.
- Do, eniru... Oh, Jan, mia kara filo."
Sinjorino Koriu estas
kontenta. Þia filo Jan alvenas el Parizo. Li estas leterportisto en
Parizo.
